We stapten de drempel over en mijn vriend zei: het ruikt hier naar poep. Ik checkte mijn schoenen maar de zool was helemaal schoon. Ook de schoenen van mijn vriend waren schoon. Het maakt mij niet uit hoe het ergens ruikt, want deze dimensie kan ik toch niet waarnemen, dus ik ging lekker met een krantje op de bank zitten. Een paar minuten later zei mijn vriend: “o het is de bloemkool” We hadden namelijk een paar uur daarvoor bloemkool gegeten. Als je dan je huis verlaat en even later binnen komt ruikt het dus vies.

Geuren zijn voor mij een mysterie wat met het jaar groeit! Laatst rook het ook al zo vreemd en zei mijn vriend dat de geur ook aan mijn handen zat. Tijdens het handen wassen bedacht ik me waar ik allemaal aan gezeten had. Ik kon me niet echt iets herinneren en aangezien we in deze tijd constant onze handen wassen zal het vast niet lang zo geroken hebben. Uiteindelijk bleek het een zak aardappels te zijn geweest die ik had verplaatst. Er zat een rotte aardappel in. Door die zak aan te raken sprong de geur dus over op mijn handen.

Het voelt voor mij als een soort goocheltruc. Ik zie het niet, maar het is er toch. Zo kwam ik er na een paar jaar achter dat mijn kleding soms niet fris rook. Ik waste het gewoon met wasmiddel en liet het niet te lang in de wasmachine zitten. Hoe kwam het dan dat er een rare geur in zat? Na een tijdje kwamen we er achter. Ik laat mijn kleding meestal drogen aan een wasrekje in mijn ‘rommelkamer’. Omdat ik alle deuren in mijn appartement open laat en omdat ik tijdens het koken geen afzuigkap heb, kwamen de etensgeuren in mijn kleren.

Dat moet je ook maar net weten. Inmiddels doe ik altijd de deuren dicht tijdens het koken en doe ik de ventilatie op de hoogste stand. Het resultaat was er naar. Laatst hoorde ik dat mijn tshirt lekker rook. Fijn hoor!

Etensgeuren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.