Op school mogen de ouders al sinds mei niet meer binnen in de school komen. Ze leveren hun kind bij de deur af en gaan dan weer naar huis of naar het werk terwijl hun kleuter zelfstandig door de gang loopt, zelf de tas en jas aan de kapstok hangt en in de rij gaat staan om handen te wassen. Het is voor mij als leerkracht een rustige start van de dag. Ik kan me bijna niet meer voorstellen hoe het vorig jaar was. Kletsende ouders, kleine broertjes en zusjes die rommel maken in de huishoek, baby’s die het op een krijsen zetten, kleuters die zien dat hun ouders niet opletten en de juf aan het praten is en hun kans nemen om even te gaan rennen of stoeien in de klas.

Het is nu zo anders. Rustig. De kinderen hebben mijn onverdeelde aandacht en ze weten precies waar ze aan toe zijn. Een fijn begin van de dag.

Maar dit Ouders-Uit-De-School-Werend-Beleid betekent ook dat ik ouders amper spreek. Afgelopen week hadden we tienminutengesprekken. Voor veel ouders was dit de eerste keer dit jaar dat ze met mij spraken en tegelijkertijd ook de eerste keer dit schooljaar dat ze in de fysieke omgeving zijn waar hun kleuter 5 dagen per week doorbrengt. Omdat ik de helft van de groep vorig jaar nog in een ander klaslokaal les kreeg is dit voor veel ouders een bijzondere ervaring. Dan kun je nog 100 foto’s doorsturen, er zijn is toch anders.

En dan het gesprek. Voor zowel de leerkracht als de ouder is dit best spannend. Beiden zien thuis en op school een versie van de kleuter. De leerkracht kan niet zien hoe de kleuter zich thuis gedraagt en de ouder kan dit schooljaar ook veel minder goed zien hoe de kleuter zich op school gedraagt en zich verhoudt tot de lesstof en de klasgenootjes. In 10 minuten probeer ik een zo’n duidelijk mogelijk beeld te schetsen en de ouder ruimte te geven om ook wat vragen te stellen of opmerkingen te plaatsen.

Hoewel ik niet uitkijk naar de tienminutengesprekken zijn het achteraf toch vaak waardevolle gesprekken. Het is fijn om even contact te hebben. Soms gaat het niet eens om de woorden die er gesproken zijn maar meer om het contact zelf. Dat contact dat er sinds dit voorjaar niet meer zo frequent is als voorheen. Gelukkig mag dit bij ons op school gewoon life gebeuren. Net als in de supermarkt is handen desinfecteren en een mondkapje verplicht. Maar zodra de ouder en de leerkracht zitten op (vaak ruim 3 meter) afstand mogen de kapjes af en kan er een gesprek plaatsvinden.

Tienminutengesprekken in Coronatijd
Getagd op:                

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.