Sinds ik weer folders in de bus krijg (lees hier hoe ik mijn eigen folders uitkies!) ben ik weer op de hoogte van de aanbiedingen en hamsteracties van de supermarkten. Nu het coronavirus zo dichtbij komt roepen juist deze supermarkten op om niet te gaan hamsteren. Een halfslachtige poging, want in mijn supermarkt was er een extra stelling ingericht met wc-papier zodat mensen extra veel kunnen inslaan. En in de folders van volgende week zag ik verdacht veel wc-papier in de aanbieding.

Het hamsteren van wc-papier heeft vooral een psychologische oorzaak. Als Corona nu zorgde voor buikloop en darmklachten kan ik me het nog enigszins voorstellen, maar het gaat om hoesten, keelpijn en koorts. Daar heb je volgens mij geen extra wc-papier voor nodig. Toch zag ik mijn buurvrouw 3 grote pakken wc-papier op de loopband bij de supermarkt leggen. Toen ik mijn spulletjes daarachter neerlegde liep ze nog snel even terug naar de wc-papier stelling en pakte nog een vierde pak. “Voor de zekerheid” lachte ze erbij. “En wc-papier heeft toch geen houdbaarheidsdatum”, vergoelijkte ik het. Ik moest er inwendig erg om lachen en tegelijkertijd maakte ik een notitie in mijn hoofd. Bij gebrek aan wc-papier even aanbellen bij de buurvrouw!

Ik heb eigenlijk altijd een voorraad in mijn huis. Over het algemeen kan ik wel twee weken overleven op de voorraad die er in mijn kast staat. Misschien wel langer, maar dan wordt het niet meer zo gevarieerd als het voedingscentrum ons voorschrijft. Echt hamsteren hoeft dus niet. En toch wordt ik er ook door getriggerd. Want als anderen gaan hamsteren, dan moet ik dat misschien ook doen. Ik denk niet dat er over een paar dagen geen eten meer zal zijn in de supermarkt, maar als we Italiaanse situaties krijgen en je amper meer naar buiten mag dan is het toch fijn als je niet naar de supermarkt hoeft! Aan de andere kant is het misschien wel fijn om dan een uitstapje naar de supermarkt te maken. Geen werk, kerk, sport, verjaardagen en winkels. Het wordt dan best een beetje saai!

Aangestoken door het hamster-virus maakte ik vanochtend een lijstje. Wat heb ik nodig als ik de komende drie weken niet naar de supermarkt kan? Eieren, diepvries/blik groente, diepvries/blik fruit, rijst, macaroni, yoghurt, houdbare melk, verpakt vlees, meel, olie. Het lijstje werd steeds langer. Toen daalde er ineens een rustgevende gedachte neer: de overheid zal ons vast niet laten omkomen van de honger. Bovendien: ik heb een voorraad die ik kan gebruiken. En een beetje creativiteit kan geen kwaad, net als een beetje minder eten. Want als je niet wandelt/fietst/zwemt/traploopt heb je natuurlijk ook een stuk minder energie nodig.

Dus heb ik bijna alles van mijn lijstje geschrapt. Alleen de olijfolie. Daar heb ik nog twee lepels van in mijn flesje. Aangezien profeet Elia vast niet langs komt moet ik er maar niet op vertrouwen dat mijn olie nooit opraakt zoals bij de weduwe uit Sarefat.

Hamsteren of toch niet?
Getagd op:            

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.