Mijn vriendinnen die ik nog ken van de PABO wonen verspreid over het hele land. Dat voelt tenminste zo als ik langer dan een uur in de auto moet zitten om bij hen te komen. Maar eigenlijk valt het reuze mee, we wonen allemaal in de regio Noord – als je de regio’s van de vakantiespreiding in gedachten houdt.

We wonen dus in dezelfde regio als het gaat om de schoolvakanties, en dat is best praktisch als je allemaal in het onderwijs werkt en/of kinderen hebt in de basisschoolleeftijd. Doordeweeks is een of twee uur rijden te lang om even een kopje thee te gaan drinken met elkaar. Daarom nemen we in de vakanties vaak de tijd om af te spreken.

Deze vakantie hadden we een weekendje Zandvoort gepland. Hoewel Zandvoort voor mij als Haarlemse Mug natuurlijk om de hoek is, kom ik er niet echt vaak. Ik ga vaak naar Bloemendaal aan Zee (minder toeristisch) of Wijk aan Zee (gratis parkeren). Dit weekend werd het dus Zandvoort aan Zee. Heerlijk uitwaaien op het strand met uitzicht op de Noordzee, er helemaal uit, even bijkletsen en samen zwemmen & spelletjes spelen. Ik had er wel zin in!

Maar een weekendje weg met vriendinnen én een burn-out: het was voor mij van te voren spannend hoe dat zou lopen. Ik weet van te voren niet hoe ik me voel, de goede en slechte dagen wisselen elkaar af en mijn energielevel is allesbehalve constant. Bovendien heb ik regelmatig tijd nodig om even alleen te zijn en me op te laden. Aan de andere kant is het ook heel goed om dit te oefenen bij mensen die ik kan vertrouwen. Mezelf zijn tussen andere mensen. Niet de hele tijd meegaan met wat de ander wil maar voelen wat ik zelf wil en dat ook uitvoeren. Ik was erg benieuwd hoe dat zou gaan!

Vrijdagavond had ik me al helemaal geïnstalleerd in het huisje (bed op gemaakt, spullen uitgepakt) toen het me na het eten ineens aanvloog. Tijdens een rondje wandelen in het donker kwamen de emoties omhoog. Een mengelmoesje van angst, verdriet, gevaar, vluchten, tranen, spanning, stress en paniek. Ik zag er enorm tegen op om te slapen in het gehorige kleine huisje. Mijn slaapritme is sinds de kerstvakantie weer een grote chaos. Ik wordt vaak wakker ‘s nachts en kan dan niet meer slapen, ik ben ‘s ochtends al voor zes uur klaar wakker. Straks maak ik anderen wakker? Of ik kan helemaal niet slapen? Ineens zag ik het echt niet meer zitten en besloot ik om thuis te gaan slapen. Dan zou ik gewoon naar bed kunnen gaan op het tijdstip dat ik wilde en midden in de nacht warme melk kunnen maken als ik dat nodig achtte zonder iemand anders te storen. Bovendien kon ik dan ‘s ochtends in alle rust even bijkomen van de nacht.

Wat een geluk dat we in Zandvoort zaten. De mogelijkheid om in 20 min thuis te zijn heb ik dus maar aangegrepen. Het vriendinnenweekend werd niet helemaal verpest door mijn burn-out, maar alleen een beetje aangepast. En van deze aangepaste versie (overdag in Zandvoort, ‘s nachts thuis) heb ik gelukkig ondanks alles echt wel kunnen genieten.

Vriendinnenweekendje Zandvoort
Getagd op:                

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.