Er zijn dingen die je pas op waarde schat als je ze mist. Één daarvan is zingen in de kerk. Door de huidige maatregelen en de richtlijnen van de kerken zingen we niet meer in de kerk. In het voorjaar was er überhaupt geen fysieke kerkdienst en luisterde ik thuis via de kerkomroep naar mijn kerk in Haarlem. Thuis zong ik af en toe mee, maar meestal luisterde ik naar het lied. In de zomer mochten we weer naar de kerk. Bij mijn vriend in de kerk mocht er nog wel gezongen worden omdat er veel kubieke meter lucht in deze Friese dorpskerk zat. Eerst de hele dienst. Later alleen het laatste lied. Nu is dat alleen nog maar het amen aan het eind van de dienst. In mijn eigen kerk hebben we een laag systeemplafond, dus zingen was niet toegestaan. Soms is er zachtjes iemand aan het mee neuriën, maar verder ook niet.

We zingen niet uit gewoonte

Ik mis het enorm. Zingen is niet alleen traditie of een gedeelte van de liturgie. We zingen niet alleen omdat het nou eenmaal zo hoort. Doordat het nu kan ik het pas op waarde schatten. Door te zingen ben je niet alleen een toeschouwer, maar ben je actief in de kerk. Je laat je stem letterlijk horen. Zingen verbroedert en bindt samen. Door te zingen maak je je de tekst eigen. Soms is het een lied wat echt aansluit bij je gevoel. Soms niet, maar door te zingen kan je het dan toch een beetje voelen en wordt het je eigen. Soms ben ik niet blij, maar door een vrolijk lied te zingen voel ik toch een beetje blijdschap. Soms voel ik geen hoop, maar door te zingen kan ik meevoelen in de hoop die anderen ook bezingen.

Zingen om God te eren

Daarnaast is het zingen ook een gedeelte van de eredienst. Door te zingen eren we God. We zingen niet alleen omdat we dat zelf zo nodig vinden of hebben. We zingen God alle eer toe, zoals hij ook wordt toegezongen door de engelen in de hemel. Dat gaat nu helaas niet in de kerk.  Gelukkig betekent dit niet dat we helemaal niet meer kunnen zingen. Ik zing dagelijks. In de klas mag er van het RIVM wel gezongen worden, en daar maak ik goed gebruik van. Daarnaast zing ik ook tijdens het autorijden of tijdens het koken. Mijn auto en mijn keuken zijn soms de vervanging van de kerk. Een surrogaatvervanging, dat helaas wel.

Blijven bidden

En dus blijf ik bidden. Bidden en hopen dat er snel wat meer duidelijk wordt over dit virus. Dat we weten hoe het zich verspreidt, waarom mensen ziek worden en hoe we mensen kunnen genezen na een besmetting. Ik hoop dat we over een paar maanden weer kunnen zingen in de kerk, het zal een intense ervaring zijn!

Niet zingen in de kerk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.